Eg royni enn at gloyma, at tú segði, eg var tín, bara tín. Eg royni enn at gloyma tað, eg hevði; tú vart mín, bara mín. Elskaði alt, summarið, veturin – saman við tær. Sakni enn alt, heystið og várið við, saman við tær. Eg royni enn at gloyma tað, eg føldi, tá tú helt fast í mær. Eg royni enn at gloyma teg um kvøldið, tá hvørt ljós líkist tær. Gloymi ikki teg – hugsar tú um meg? Mær er fortalt, summarið, veturin finst uttan teg. Gev mær so alt, heystið og várið við – sjálvt uttan teg. Eg royni enn at gloyma, at tú segði, eg var tín, bara tín.