Udan ing mongso rendeng ngademake awak Iki katon netramu kang ngluluh ke ati iki Esemmu kang manis madu nentremke pikirku Nukulake tresno tumonjo ing kalbu Kangmas bombong rasaku antepno mring atimu Yen tresnoku mung kanggo sliramu Rina kelawan wengi pamujiku marang gusti Mugo aku sliramu bisa nyawiji Lintang sing nyekseni rasa tulusing ing njero ati Rembulan sing ngancani lelamunan ing wanci ratri Duh kangmas rabakal selak katresnanku marang sliramu Senadyan akeh panggodha tawa tresno marang atiku Aku percaya tresno mu Kangmas luhurno niatmu Berbarengan ngrengkuh samudrane tresno