หญิง : จำได้บ่ เฮาเคยบอกฮัก สาบานต่อฟ้า อ้ายเองเป็นคนเว้าว่า สิฮักชั่วฟ้า และดินสลาย สาบานต่อหน้า เจ้าพ่อนาคา อยู่ฝั่งหนองคาย มันเฮ็ดให้น้องอุ่นใจ ในความฮักเฮาสอง ชาย : น้องบอกว่าฟังเด้อปู่ ลูกสิอยู่เคียงคู่ จนมื้อตาย ลูกสิฮักแต่เขาท้อนั้น สิสู้นำกัน จนแผ่นดินสิสลาย แต่มื้อนี้เจ้าเปลี่ยนไป เจ้าลืมอ้าย เจ้าบ่คือเก่า หญิง : แม่นผู้ได๋น้ออ้าย ที่เปลี่ยนไปกันแน่ หายไปบ่ลา บ่มาดูแล น้องฮู้สึกแย่.. อ้ายเอ้ย.... ชาย : น้องเอ้ย อ้ายบ่เคยแม่นลืมน้อง ฮักเฮาสอง ยังมั่นแก่น ฝ้ายผูกข้อต่อแขน ของผู้เฒ่า อวยพรสองเฮา... หญิง : อ้ายเอ้ยน้องบ่เคย แม่นลืมอ้าย ฮักจนตาย ยังมั่นแก่น ฝ้ายผูกข้อต่อแขน ของผู้เฒ่า อวยพรสองเฮา ยังจำได้มื้อนั้น ชาย : น้องบอกว่าฟังเด้อปู่ ลูกสิอยู่เคียงคู่ จนมื้อตาย ลูกสิฮักแต่เขาท้อนั้น สิสู้นำกัน จนแผ่นดินสิสลาย แต่มื้อนี้เจ้าเปลี่ยนไป เจ้าลืมอ้าย เจ้าบ่คือเก่า หญิง : แม่นผู้ได๋น้ออ้าย ที่เปลี่ยนไปกันแน่ หายไปบ่ลา บ่มาดูแล น้องฮู้สึกแย่.. อ้ายเอ้ย.... ชาย : น้องเอ้ย อ้ายบ่เคยแม่นลืมน้อง ฮักเฮาสอง ยังมั่นแก่น ฝ้ายผูกข้อต่อแขน ของผู้เฒ่า อวยพรสองเฮา... หญิง : อ้ายเอ้ยน้องบ่เคย แม่นลืมอ้าย ฮักจนตาย ยังมั่นแก่น ฝ้ายผูกข้อต่อแขน ของผู้เฒ่า อวยพรสองเฮา ยังจำได้มื้อนั้น กลับมาฮักกัน .....ได้บ่ ชาย+หญิง : กลับมาฮักกัน.... ให้มั่นแก่น