Kandıra kandıra Çok üzüldüm ben Bu şehrin karanlığı Çöküyor üstüme Çok üzüldüm ben Bu dopdolu sandığım Hayattayım Bağlıyım incecik Bağlıyım incecik Ucundan hayatın Baktık gittik Rüzgarın ucunda Uçar gider bin parça Savrula savrula Düşersin sonunda Bir şarkıyım hayatta Beni sen böyle anla Kandıra kandıra Kendini onunla Kaldım yapayalnız yolda Güle güle diyemem Yok el sallayamam Kalbim çöktü dibine bedenin Dağ deniz gökyüzü Seslenir üzüntüsü Ucundan hayatın Baktık gittik.