Kët dhimbje s’e mbaj. Nuk jam aq i fortë, Me e lon’ Cka m’ke dhon’. Lagen sytë e saj Edhe t’miat s’dijnë me nal’. Ca u bo’? Nuk di mo’. Rrahjet ku i kam? Edhe zemrën ku e kam? Nuk e di mo’… Nuk e di mo’… Nëse don’ me dit’ ku jam, Mbylli sytë unë aty jam, Duke t’rujt’. Duke t’pa’. Plagët e mia. Mia, A po m’i shëron? A po m’i largon? Plagët e mia. Mia, Ti po mi shkakton. Pse nuk ndalon? Kush të mësoi të duash? S’të kërkoj të vuash. Jo, Mos më fajso. Kaq shumë jam verbuar! Pse k’shu ka përfunduar? Jo, Nuk di mo’. Rrahjet ku i kam? Edhe zemrën ku e kam? Nuk e di mo’… Nuk e di mo’… Nëse don’ me dit’ ku jam, Mbylli sytë unë aty jam, Duke t’rujt’. Duke t’pa’. Plagët e mia. Mia, A po m’i shëron? A po m’i largon? Plagët e mia. Mia, Ti po mi shkakton. Pse nuk ndalon? . . . Mia…Mia. Mia…Mia. Mia…Mia.