Wengi iki sepi dhewe, Nganti lintang katon kumleyar. Sliramu sing biyen ngancani, Saiki ilang, ora ono tilasane. Kelangan, atiku kroso kelangan, Nggoleki bayangmu ing saben dalan. Tresno iki durung mari, Mung ngenteni sliramu bali. Swara angin maringi cerito, Nganggo swasono kang nambahi lara. Janji tresnamu biyen ngresep, Saiki dadi kenangan kang nyisep. Kelangan, atiku kroso kelangan, Nggoleki bayangmu ing saben dalan. Tresno iki durung mari, Mung ngenteni sliramu bali. Yen wektu kuwi teko maneh, Aku bakal nyandhing sliramu. Nanging saiki mung nyuwun marang Gusti, Slametno kowe nang endi wae. Kelangan, atiku kroso kelangan, Nggoleki bayangmu ing saben dalan. Tresno iki durung mari, Mung ngenteni sliramu bali. Nganti kapan, aku ora ngerti, Nanging ati iki tetep ngarepi Sliramu sing paling tak tresnani, Aku bakal tansah ngenteni.