Kët dhimbje s’e mbaj.

Nuk jam aq i fortë,

Me e lon’

Cka m’ke dhon’.

Lagen sytë e saj

Edhe t’miat s’dijnë me nal’.

Ca u bo’?

Nuk di mo’.

Rrahjet ku i kam?

Edhe zemrën ku e kam?

Nuk e di mo’… Nuk e di mo’…

Nëse don’ me dit’ ku jam,

Mbylli sytë unë aty jam,

Duke t’rujt’.

Duke t’pa’.

Plagët e mia.

Mia,

A po m’i shëron?

A po m’i largon?

Plagët e mia.

Mia,

Ti po mi shkakton.

Pse nuk ndalon?

Kush të mësoi të duash?

S’të kërkoj të vuash.

Jo,

Mos më fajso.

Kaq shumë jam verbuar!

Pse k’shu ka përfunduar?

Jo,

Nuk di mo’.

Rrahjet ku i kam?

Edhe zemrën ku e kam?

Nuk e di mo’… Nuk e di mo’…

Nëse don’ me dit’ ku jam,

Mbylli sytë unë aty jam,

Duke t’rujt’.

Duke t’pa’.

Plagët e mia.

Mia,

A po m’i shëron?

A po m’i largon?

Plagët e mia.

Mia,

Ti po mi shkakton.

Pse nuk ndalon?

. . .

Mia…Mia.

Mia…Mia.

Mia…Mia.