Sepi menyelimuti ruang ini,
Suara tawamu kini tak lagi.
Foto di dinding, kisah yang terhenti,
Rumah ini sunyi, kau tak di sini.
Bolehkah kumengulang lagi,
Hari-hari saat kau di sini.
Mengisi setiap sudut kenangan,
Menghapus luka yang kau tinggalkan.
Pintu terbuka, tapi tiada langkah,
Hanya angin yang membawa resah.
Meja makan tak lagi bersisa,
Hanya bayangan yang setia bercerita.
Bolehkah kumengulang lagi,
Saat-saat kita berbagi hati.
Dunia ini terlalu dingin,
Tanpamu, semua jadi asing.
Andai waktu bisa kuputar kembali,
Kan ku peluk erat, takkan ku lepas lagi.
Namun kini hanya doa yang tersisa,
Menyebut namamu di tengah nestapa.
Bolehkah kumengulang lagi,
Walau hanya di dalam mimpi.
Kau pergi, tapi hati tak rela,
Kenanganmu abadi di rumah yang hampa.