Altı yıl peşinden koştum, bir hayal gibiydi,

Her seferinde reddedildim, kalbim paramparça edildi.

Aşk denen şey bir yalandı, ben de bir aptaldım,

Yıllarca kör oldum, seni gerçek sandım.

Artık yok inançlarım, yok kalbimde sevgi,

Yalnızlığa mahkum oldum, sonsuz bir gecede.

Bir daha asla sevemem, bu acıyı tekrar çekemem,

Kendime sarılmalıyım, yaralarımı sarmalıyım.

Gözyaşlarım kurudu, kalbim taş oldu,

Senin gölgen bile beni ürkütüyor, ruhumu yordu.

Geçmişi değiştiremem, hatalarımdan ders aldım,

Artık kendime bakıyorum, yeni bir hayat kurdum.

Belki bir gün unuturum, yaşadığım her şeyi,

Belki bir gün gülerim, yeniden doğarım belki.

Ama şu an için sadece nefes alıyorum,

Hayatta kalmaya çalışıyorum, her şeye rağmen.

Artık yok inançlarım, yok kalbimde sevgi,

Yalnızlığa mahkum oldum, sonsuz bir gecede.

Bir daha asla sevemem, bu acıyı tekrar çekemem,

Kendime sarılmalıyım, yaralarımı sarmalıyım.

Güle güle aşk, güle güle sevgi,

Artık veda vakti, son perdemiz bu belki.

Yalnızım ama özgürüm, kendi hayatım benim,

Yarınlara doğru yürüyorum, umutsuzluk yok bende.