วิฑูรล่องลอยนั่งเพ้อ คิดถึงลดา ละเมอคิดว่าใช่

เสพมันทำลายร่างกาย

วิฑูรจินตนาการถึงเธอ ลดาเธอคือ สิ่งที่วิฑูรคิดว่าใช่

เธอทำให้เขา

(*) วิฑูรยังได้อยู่ For you วิฑูร

เสพติดจนไม่มีกายอยู่ เสพสูบ I need it

ดูดเสพจนร่างกายดู ไม่รู้อยู่ วิฑูร เขาอยากจะหนี

สติไม่มีกายอยู่ มองดู วิฑูร

วิฑูร คิดได้ อยู่ มองดู พ่อแม่ที่ ชุบเลี้ยงเขามา

เลี้ยงเรามา ต้องอยู่ได้

เราต้องไม่ตาย วิฑูรต้องเลิกได้ ถึงหัวใจสลาย

แต่เราต้องอยู่ได้

ในวันที่เธอไป ไม่คิดถึงฉันเลย เวลาที่มันได้ผ่านล่วงเลยมานาน

ก็มันไม่มีค่าพอ ที่ทำให้เธอ ได้หวนคิดถึงมัน

ว่าเป็นเวลาที่แสนสวยงาม เธอคงจะคิดว่ามันทรมาน

ถ้าคิดงั้นจริง ฉันก็แทบบ้าตาย ความรักที่มี ก็คงมลาย

คงเป็นแค่เพียง แค่หยดน้ำลาย ที่เธอพูดมา

ว่ารักจริง จะไม่ทิ้ง ไปจาก